رو درو ديوار خونه گرد تنهايي مونده باشه

 تو هموني كه ميگفتي تو دنيا هيچكي مثل من پيدا نميشه 

                                                تو هموني كه ميگفتي قلبم ماله تو باشه واسه هميشه

 باورم نميشه كه چشمات بره ماله ديگرون شه 

                                                            با غريبه آشنا باشه با غريبه مهربون شه

                                                                                            با اومید این که با تو باشم

آن آسمان هاي پر از پولک                                                آن شاخساران پر از گيلاس

                          آن خانه هاي تکيه داده در حفاظ سبز پيچکها به يکديگر

آن کوچه هاي گيج از عطر اقاقي ها

                                   ان روزها رفتند

                                  آن روزهايي کز شکاف پلکهاي من 

                         آوازهايم ، چون حبابي از هوا لبريز ، مي جوشيد 

چشمم به روي هرچه مي لغزيد                           چشمم به روي هرچه مي لغزيد

                        شبها به جنگل هاي تاريکي فرو مي رفت...

                                                                                        فروغ فرخزاد

           وقت دل بریدن و لحظه ی گذشته

           کمکم کن اسمون ، میخوام از اینجا برم

           هم از این شهرشلوغ ، هم از این دنیا برم

           برم اونجایی که باز ، روزاشون افتابیه

           شباشون خوب و قشنگ ،اسمون مهتابیه

           رفتن من رسیدن به نوره

           رد شدن از این شب سوت و کوره

            رفتن من تولد دوباره 

           پر شدن از حقیقت عبوره !

انتظار و گریه

گریستن خوب نیست

                        مگر بشود جوری گریست که چشمها نفهمند

                       روزی که گفتی منتظر با ش و رفتی تنها شدم و گریستم 

                                            اما هم اکنون تنها نیستم

                                               انتظار با من است ولی هر دو با هم می گرییم

 از کسی پرسیدم : همین که من عشقم واقعی باشه کافیه ؟

 بهم گفت : دوست داری عاشق کسی بشی که عاشقت نیست ؟ گفتم : نه .

 گفت : دوست داری کسی رو تو قلبت جا بدی که تو واسش مهم نیستی ؟ گفتم : نه .

 گفت : دوست داری واسه کسی بمیری که جون تو واسش مهم نیست ؟ گفتم : نه .

 گفت : حاضری غرورتو به خاطر کسی بشکنی که ... توی اغوش کسی باشه که .... از لب کسی بوسه بگیری که .... عشقتو باور نداره ؟ گفتم : نه .

 گفت : پس عشق تو هر چقدر هم واقعی باشه چون یک طرفه هست بازم کافی نیست .

 بعد از آن مدت دل به طبیعت دادم تا که شاید روزی آن شود که باید می شد

گفتی از عشق بنویس......مینویسم از عشق....

می خواهم از تو بنویسم.....تویی که عزیز دلمی...

خون تو رگهای منه.....می خواهم از تو بنویسم.....

از دوستی و صداقتت..از شیطونیهایت..از خندهایت..

از خودت ..از وجودت...از زیباییهای کلامت..............

گفتی از عشق بنویس..باز نوشتم...گفتی از غم ننویس...حرفی ندارم...

آنقدر دوستت دارم...آنقدر عاشقتم...که زندگی بی تو محاله عزیزم......

یه قول بده پیش دلم یه وقت نری...تنها بشم ...اسیر روزگار بشم.......

بشم یه مریم تنها...تو اوج انتظار تو یه وقتایی گم و گور بشم............

دلم می خواد تا می تونم کنار تو......به آرامش دل برسم...............

اما می دونی عشق من....میخوام تا زنده ام...دوستت بدارم نازنین...

گربه من

گربه تنها بود

رفیقان یک به یک رفتند مرا در خود رها کر دند                  همه خود درد من بودند گمان کردند که همدردند

بوی بهار

از خاطر نمی‌روم
               می‌مانم
                          بر تن‌های تک تک شما
                                 حسادتی را بیدار نمی‌کنم
                                      سبک و ملایم و بی‌بند و بارم
                                             مرد‌ها به شما دل می‌بازند
                                                        آرام می‌گیرند در کنارتان
                                                                                 هرجا بروید
      

   آدمیان خیره سرمی‌چرخانند
                                            و چه ساده
                                                            بو می‌برند که

     پای عشقی در میان است  

من بنده ی آن دمم که ساقی گوید یک جام دگر بگیر و من نتوانم

روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

                                              زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد

آن همه ناز و تنعم که خزان می فرمود

                                            عاقبت در قدم باد بهار اخر شد

آن پریشانی شب های دراز و غم دل

                                               همه در سایه ی گیسوی نگار آخرشد

باورم نیست ز بد عهدی ایام هنوز

                                              قصه ی غصه که در دولت یارآخرشد  

             ما که تنها سوزیم..

شمع ها می سوزند تا شب تارکه را افروزند

                                                     ما که تنها سوزیم تا شب دیگران افروزیم

اشتیاق دیدنت...         

 از در  در آمدی و من از خود به در شدم

گویی از این جهان به جهان دگر شدم

گوشم به راه تا که خبر می دهد ز دوست

صاحب خبر بیامد و من بی خبر شدم

گفتم ببینمش مگر درد اشتیاق ساکن شود

بدیدم و مشتاق تر شدم

                                                       عشق بی یار مهیا نشود یار کجاست

دوست دارم یارم بشی

همدم و مونسم بشی

چه سخن ها دارم

از دیاران که سفر کردم و رفتم بی تو

از دیاران که گذر کردم و رفتم بی تو

بی تو می رفتم و تنها تنها

و صبوری مرا کوه تحسین می کرد

                                                                                                 دکتر مصدق

 آسمان خواهد فهمید که شب مال من و توست

زندگی هنوز زیباست عشق هنوز پا بر جاست اما ما عشق رو نمی شناسیم

چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید

                        وقتي گلدون خونمون شکست !! پدرم گفت: قسمت اين بود... مادرم

                       گفت:حیف شد... خواهرم گفت: قشنگ بود... داداشم گفت : کاش دوتا داشتيم......

                 اما وقتي دل من شکست کسي به فکرش نبود - هيچکس نمي تونه به دلش ياد بده

                 که نشکنه ولي من حد اقل مي تونم بهش ياد بدم که وقتي شکست با لبه هاي تيزش

                     دست اوني که شکسته رو نبره~~> تو رو هیچ وقت از یاد نخواهم برد

The night Is your- The night is mine

I beg you- baby -take your Time---Its like paradise ---see your magic eyes

Feel The need in me--Heaven in your eyes--Takes me to The sky

Im in love with YOu

آهنگ مورد علاقه من plz download

OMidvaram Nazar Yadeton Nareh

يادته تو اون روزای کودکی
نامه می داديم به هم يواشکی
                                                      تو ميگفتی مث باغ غزلی
                                                      من ميگفتم مث باغ ميخکی....
هيچ کسی نمی تونست جدا کنه
ما رو از هم ؛ حالا با هر کلکی.....
                                                      آره بچه بوديم و مست خيال ...
                                                      اما عشقمون نبود دروغکی
حالا اما ديگه ما بزرگ شديم
می دونم بی دل شديم راس راسکی...
                                                     تو ميگی خشکيده باغ غزلت ...
                                                     ولی تو هنوز يه باغ ميخکی......................

Are MAN Khili vaghTE TamOM shod ZendeGIm Ama Dostesh Daram

تو فكرشم افسوس كه منو از ياد برده

 Please .Nazar BEde

                                        تمام زندگي را گريه کردم 

 نبودي در فراق شانه هايت 

                                    به هر خاکي رسيدم تکيه کردم

 در اين تنهاترين شب‌ها نمي‌دانم چه مي‌جويم 

به راه عشق هم من گر نهم پايم به صد اميد چنان در خستگي محوم، نمي‌دانم چه مي‌پويم چنان از عطر آن رؤياي تو مدهوش و مسرورم 

 كه در اين گلستان حتي نمي‌دانم چه مي‌بويم

در اين حالت كه در رؤياي او مغروق و سرمستم

 مي‌پنداري كه من خود هم نمي‌دانم چه بي اويم

 من اين درمان دردم را براي خويش مي‌خواهم

مگو در شعر سردرگم نمي‌دانم چه مي‌جويم

پريشانم چنانكه در ميان اين همه نكته

قلم بگرفته در دستم نمي‌دانم چه مي‌گويم

برای دیدنت روزا رو می گذرونم